Հայաստանը քայլեր է ձեռնարկել Հնդկաստանի հետ պաշտպանական գործընկերությունը խորացնելու ուղղությամբ՝ ուսումնասիրելով Pinaka հրթիռային համակարգի և 155 մմ հրետանային զինամթերքի տեղական արտադրական գծերի ստեղծման հնարավորությունը, գրել է Indian Defence Research Wing-ը։
IDRW-ին աղբյուրները հայտնել են, որ քննարկումներ են ընթանում հնդկական պաշտպանական ընկերությունների կողմից Հայաստանում արտադրական ենթակառուցվածքներ ստեղծելու վերաբերյալ՝ նպատակ ունենալով ապահովել հուսալի ռազմական մատակարարման շղթա և նվազեցնել ճգնաժամերի ժամանակ արտաքին մատակարարումներից կախվածությունը, գրում է Factor.am-ը:
Նշվել է, որ այս զարգացումը հաջորդել է Հայաստանի կարևորագույն որոշմանը՝ դառնալ Հնդկաստանի Pinaka հրթիռային համակարգի առաջին միջազգային հաճախորդը։ 2022 թվականին Երևանը կնքել է մոտավորապես 2000 կրորի (մոտ 265 միլիոն դոլար) արժողությամբ գործարք Pinaka չորս մարտկոցների համար, որոնք ներառել են ստանդարտ Pinaka Mk-I, Mk-I բարելավված հրթիռների և ավելի առաջադեմ տարբերակների համադրություն։
2024 թվականի վերջին հրթիռային համակարգերի մատակարարումներն ավարտվելուց հետո՝ 2026 թվականի սկզբին ներդրվել են կառավարվող Pinaka հրթիռները, ինչը նշանակալի առաջընթաց է Հայաստանի հրետանային կարողությունների մեջ։ Ընդգծվել է, որ մինչև 75 կիլոմետր հեռահարությամբ ուղղորդվող տարբերակը ներառում է նավիգացիոն և կառավարման համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս զգալիորեն բարելավել ճշգրտությունը բարձր արժեք ունեցող թիրախների դեմ։
Այս փոփոխությունը Հայաստանի հրետանային հնարավորությունները մոտեցրել է ժամանակակից ճշգրիտ համակարգերին, ինչպիսին է HIMARS հարթակը, որը վերջին հակամարտություններում ցույց է տվել ուղղորդվող հրթիռների գործառնական արժեքը։
Ըստ IDRW-ի՝ Հայաստանի հետաքրքրությունն արտադրությունը տեղայնացնելու նկատմամբ արտացոլում է ավելի լայն ռազմավարական հրամայական, որը ձևավորվել է անվտանգության միջավայրով։ Տեղական արտադրական գծեր ստեղծելով ինչպես հրթիռների, այնպես էլ 155 մմ հրետանային արկերի համար՝ Երևանը նպատակ ունի ապահովել կայուն գործառնական պատրաստվածություն երկարատև մարտական գործողությունների ընթացքում, որտեղ մատակարարման շղթայի խափանումները կարող են կրիտիկական ազդեցություն ունենալ մարտական արդյունավետության վրա։
Տեղական արտադրությունը նաև հնարավորություն կտա ապահովել ավելի արագ համալրման տեմպեր և զինամթերքի հնարավոր անհատականացում՝ հիմնվելով կոնկրետ գործառնական պահանջների վրա։ Հնդկաստանի համար դա ներկայացնում է կարևորագույն նվաճում իր պաշտպանական արտահանման ռազմավարության մեջ։
